«

»

Feb 18

Prinsenverkiezing (deel III)

Zoals u inmiddels reeds genoeglijk moet weten en zoals ik u reeds herhaalde malen liet kennen, maak ik als geëngageerd burger en politicus ostentatief geen gebruik van het nochtans democratisch bedoelde inspraakmiddel van het verzoekschrift, zoals in het Gemeentedecreet ingelast onder de artikelen 201 t/m 203, maar wel van het versturen van open brieven met vraagstelling.

Veel verschil maakt het ten aanzien van het Aalsterse stadsbestuur blijkbaar niet uit, aangezien open brieven doorgaans niet of ondermaats (en laattijdig) beantwoord worden, terwijl verzoekschriften na akteneming in één of andere commissie worden begraven om maanden na de feiten en actualiteit een nietszeggend antwoord tot gevolg te hebben.

Uiteraard verwijs ik bij aanvang ook en vooral naar mijn laatste open brieven met vraagstelling terzake en dan vooral naar mijn laatste brief (deel II), waarop ik andermaal tot op heden nog steeds geen antwoord en/of reactie mocht ontvangen, alhoewel u hiervan voordien “letterlijk en figuurlijk” per kerende kopie van mijn eerste brief (deel I) zonder enige verwittiging aan de mensen van Lavera hebt toegestuurd.

Gelukkiglijk hebben dezen, vooral dan de heer Patrick Van De Meerssche van de huidige NV Lavera, dan wel heel wat meer moed en assertiviteit dan het stadsbestuur, maar dat is natuurlijk niet moeilijk. Zoals in mijn vorige brief aangemeld, had ik met betrokkene een langdurig en interessant onderhoud, waarbij ik onder meer volgende elementen en feiten ter kennis kreeg :

1. Vroeger werd de inrichting van grote plaatselijke evenementen bij aanvang georganiseerd door de toen nog bestaande vzw AMF, waarin leden van CBS en GR (Willy Van Mossevelde en Stef Verhegge) zitting hadden. Deze vzw richtte onder meer Belfortrock in. Even vlug als de klim, kwam de val van deze rechtspersoon, dewelke dan ook na enkele jaren werking werd vereffend en waarvan de eerlijkheid gebiedt te stellen dat alle schulden van de vzw binnen deze vereffening blijkbaar alsnog werden voldaan.

2. Het inrichten van evenementen en dies meer werd naderhand eigenlijk via een onzichtbare hand overgenomen door de huidige NV Lavera, waarin de heer Stef Verhegge (eerst gemeente-raadslid voor CD&V en thans behorende tot Open VLD), alsook Patrick Van de Meerssche, Christophe Agneessens en Wim Konings deelgenoot zijn. Deze rechtspersoon zorgde sindsdien onder meer voor het plaatsen van de ijspiste en voor het inrichten van de prinsenverkiezing.

3. Wat de ijspiste betreft, gebeurde dit volgens de NV Lavera steeds tot genoegen van beide contractanten, waarbij de NV Lavera het contract kreeg toegekend en de stad Aalst via de begroting mee instond voor de kosten ad € 5.000 uit hoofde van te betalen nutsvoorzieningen. In 2009 waren de geesten van het huidige CBS plots gerijpt, aangezien het college besliste dat vanaf 2009 de eigen vzw Jeugdanimatie voor de ijspiste zou zorgen.

Zoals te verwachten was, draaide alles in de soep en diende het stadsbestuur ter elfder ure alsnog op de NV Lavera beroep te doen om de ijspistemeubelen te redden. De stad Aalst zou niet delen in de kosten en de inrichter diende € 4.000 en € 1.280 te betalen uit hoofde van inname openbare weg voor respectievelijk Grote Markt en stukje Nieuwstraat. Al bij al, dixit Lavera, werd bruto slechts € 21.000 opgehaald en draaide men na verrekening der kosten zelfs niet break even. Dus niet voor herhaling vatbaar, ten ware het stadsbestuur eindelijk eens leert plannen en organiseren in plaats van steeds meer aan vrije en nutteloze rechtsvinding te doen.

Om dan toch hopelijk break even te kunnen draaien, kreeg de NV Lavera toestemming een andere soort accommodatie voor de ijspiste aan te brengen, namelijk inbegrepen een gesloten ruimte voor verbruik horeca, hetgeen voordien nooit het geval was geweest. Naar blijkt, dixit Lavera, werd dit voorafgaandelijk aan de horeca van Aalst-centrum meegedeeld en kon deze zich hiermee akkoord verklaren, als er rond het kerstgebeuren maar een evenement werd voorzien.

4. Wat de prinsenverkiezing betreft, blijkt dat de NV Lavera inderdaad keer op keer de organisatie van dit evenement mag uitvoeren, maar dit binnen steeds maar meer beperkende voorwaarden. Eigenlijk wil het stadsbestuur, gelet op het politieke impact van carnaval (inbegrepen de prinsen-verkiezing) de touwtjes in handen houden, spijtig genoeg met alle gevolgen van dien. Volgens Lavera was er oorspronkelijk sprake van 4.600 kaarten, waarvan slechts een gedeelte aan de man/vrouw worden gebracht. Een substantieel aantal kaarten konden niet worden verhandeld. Lavera stelt dat in een zaal van 7.200 m² normaliter heel wat meer mensen binnen kunnen zonder enig probleem qua bezetting. Dit was / is blijkbaar niet het standpunt van het stadsbestuur.

Om dit evenement te mogen inrichten, diende de NV Lavera een insteek te verrichten en verder ook in te staan van tal van bijkomende verplichtingen. Lavera geeft toe dat de kritiek ten aanzien van de geluidsinstallaties voor 100 % juist is, maar dat de stad Aalst voor deze infrastructuur dient in te staan. Vorige jaren ging dit met een erkende firma, doch voor 2009 wou het CBS besparen. Het onderdeel geluidsinstallatie werd dan ook toevertrouwd aan een nieuweling die een pak goedkoper werkte dan Soundmusic. De boxen werden totaal verkeerd geplaatst en de infra-structuur was onvoldoende, zodoende zelfs dat de aanwezigen vanaf de dranghekken de mensen aan de micro niet meer konden verstaan.

Lavera geeft toe dat er slechts één toegang was, waarlangs alle bezoekers zich naar de Florazaal dienden te begeven. Bij het binnenkomen kregen de aanwezigen dan een bandje om de geldigheid van hun aanwezigheid te bewijzen. Dit alles werd door het stadsbestuur opgelegd, terwijl Lavera voordien nochtans had voorgesteld om alle bestaande poorten langsheen de zaal te openen en aan elke poort opzichters te plaatsen die alle aanwezigen tegen dezelfde prijs van € 5 en tegen afgifte van een ticket en/of stempel aldus konden binnenlaten. Normaliter zou door dit systeem heel wat wrevel en filevorming zijn vermeden, terwijl ook de veiligheid meer gediend zou geweest zijn. Er waren inderdaad wel een aantal nooduitgangen, zoals voorzien, maar meer kon Lavera hierover niet kwijt.

Dezelfde dag van de prinsenverkiezing kregen de inrichters van Lavera plots te horen dat het BNIP-plan zou worden uitgeprobeerd, zijnde een soort rampenplan met bijhorend nazicht van alle voorzieningen. De brandweer kreeg hiertoe opdracht en is pas omstreeks 18.45 de zaal binnen gekomen, zodat de zaal pas al te laat om 19.35 veilig en open werd verklaard en de vele honderden (duizenden) wachtenden buiten alsdan via één toegangsdeur de zaal binnen konden.

Tijdens deze oefening stelde de brandweer ook dat de poorten, dienstig als nooduitgang, niet elektronisch mochten worden bediend, maar uitsluitend manueel. Lavera en de stad dienden dan ook nog vlug alle poorten van elektronische naar handbediening over te schakelen.

Tenslotte waren er heel wat klachten voor wat betreft de prijs voor het gebruik van de sanitaire voorzieningen. Een plaskaart van € 3 is nu eenmaal niet niets. Vele aanwezigen hebben zich hier mijns inziens terecht aan gestoord. Lavera stelt dergelijke prijs te moeten vragen om de bijhorende kosten te dekken en bijkomende inkomsten te genereren en stelt ook dat iemand met dergelijke kaart meerdere malen de sanitaire voorzieningen mocht aandoen.

Tot zover een zo waarheidsgetrouw mogelijke weergave van het standpunt van de NV Lavera, nadat deze vanwege het stadsbestuur eenzijdig een kopie van mijn eerste open brief/vraagstelling “voor verder gevolg” toegestuurd had gekregen.

Share

Geef een reactie

Secured for spam by MLW and Associates, LLP's Super CAPTCHASecured by Super-CAPTCHA Developed by Goldsboro Web Development..